Als in een nachtelijke drone-aanval werd een icoon van ons sociale platform gewist en vervangen door een teken: X.
Wie daarop reageert met een “What’s in a name!” die deelt in dezelfde onverschillige houding tegenover de iconische waarden van het volk waarvan deze daad getuigt.
Met de naamsverandering komt de technocratische aap (van Elon Musk en de zijnen) uit de mouw.
Es ist in Namen dass wir denken. Wie de woorden beheerst, die beheerst de taal. Wie de taal beheerst beheerst het denken. De teXreuzen, de producenten van taalsystemen als ChatGPT en de sociale media beheersen door middel van ondoorzichtige algoritmes wat op onze tijdlijn verschijnt, wat er gezegd wordt. Wat aan de orde is. Zij bepalen de voorwaarden voor de taalspelen die we op de sociale media opvoeren en die bepalen wat er in het sociale leven speelt.
X. Niet LateX of TeXnè, maar X.
Het is de X die we kennen uit vergelijkingen als 2.X+4=6. Het is de X die in de 16de eeuw door Vieta werd ingevoerd als letter die staat voor de onbekende grootheid. Een daad die vaak gezien wordt als slechts een handigheidje die het formuleren van wetenschappelijke problemen een stuk hanteerbaarder maakte. We weten niet wat de oplossing is maar we stellen het voor als X. Zoals de naam van de onbekende dader in een crimestory. Maar de introductie van de letters voor grootheden was een grote stap in het proces van mathematisering van eerst de natuurwetenschap en later van alle wetenschappelijk denken. Descartes maakte dankbaar gebruik van Vieta’s handigheid door de meetkunde te arithmetiseren. Een belangrijke stap in de mathematisering van de wetenschap.
Wat is de betekenis van die X in arithmetische formules als 2.X+4 ? Dat was de vraag die de logicus en filosoof Gottlob Frege stelde maar slechts kon beantwoorden door aan te geven wat het in elk geval niet is: het is geen wiskundig object, zoals een getal want wiskundige grootheden veranderen niet en X is een veranderlijke grootheid, een variabele. X is ook niet een fysisch ding. Met de variabele bedoelen we niet het waarneembare fysische teken zelf.
Die X is een functie. De X staat voor de interface die de gebruiker in staat stelt het technisch instrument dat hem ter beschikking staat te gebruiken. Door er een waarde aan te geven. Die X is het toetsenbord, waarin je kunt intikken wat je bezig houdt. Het is de X die we een waarde kunnen geven (de input) om te zien welke waarden andere variabelen (de output) we daarmee krijgen. De reaktie van het systeem.
Die X dat is het format, de mogelijke formuleringen die ons als gebruiker van de technologie aangeboden worden door de X-producent. Het is de X waarvan de ingevoerde waarde via voor ons ondoorzichtige algoritmes (de werkende algebraïsche vergelijkingen) bepaalt wat de effecten ervan zijn in het door ons opgevoerde spel met de woorden.
Waarom X? Waarom niet een wat sprekender woord? Zoals God of Jaweh. Omdat X niets zegt. X is de lege holte die nog opgevuld moet worden. Het vervangen van het iconische symbool door een nietszeggend, mathematisch teken X is teken van de volstrekte onverschilligheid tegenover traditie, tegenover wat er in historische en culturele zin toe doet. Tegenover wat van waarde is. Het is de onverschilligheid die elk verschil negeert en die kenmerkend is voor een mathematisch/technocratische denkhouding en leefvorm.
De macht van de dictatoriale technocratie van de grote TeX-reuzen is als de macht van Putin die in nachtelijke drone-aanvallen de iconen van het volk van de aardbodem wegveegt. En vervangt door Niets: X. Het zijn de moderne uitingen van de Nietzschiaanse Wille zur Macht, de onverschillige macht om de macht.
